Konkursy ornitologiczne: wzorce, klasy i skala oceny

Ptaka pokazanego na konkursie nie porównuje się z innymi ptakami w jego klatce, tylko ze spisanym wzorcem, idealnym modelem opisującym jego rasę albo mutację, a sędzia przyznaje punkty, uzasadniając swoją ocenę na piśmie.

Wzorzec przed ptakiem

Każda rasa i każda uznana mutacja ma swój wzorzec: tekst opisujący oczekiwaną wielkość, postawę, upierzenie, barwę i zachowanie. Sędzia nie wyraża upodobania, tylko mierzy odstęp od tego tekstu.

Confédération Ornithologique Mondiale postawiła sobie za cel badanie i publikowanie tych wzorców, aby dojść do jednego, międzynarodowego opisu każdego gatunku. To właśnie pozwala kanarkowi ocenianemu w jednym kraju być ocenianym według tych samych kryteriów w innym.

Skala i to, co z niej wynika

Ocenia się według skali Światowego Kolegium Sędziów. Progi są w niej wyraźne: aby ptak przeszedł do następnego roku, wymagana jest średnia co najmniej 89 punktów, 90 punktów, aby pretendować do medalu, i 360 punktów w stamie, wraz z punktami za zgodność.

Wynikają z tego dwie praktyczne konsekwencje. Po pierwsze, różnica między dobrym ptakiem a ptakiem medalowym rozgrywa się na kilku punktach, czasem na jednym. Po drugie, stam, czyli zestaw czterech ptaków pokazywanych razem, dokłada wymóg jednorodności: cztery dobre, ale niepodobne do siebie ptaki są warte mniej niż cztery ptaki wyrównane.

Czego się żałuje, że się nie zapisało

Wynik konkursu jest coś wart tylko w swoim kontekście: który ptak, jaka klasa, jaki sędzia, który rok, a przede wszystkim z jakiej linii pochodził.

Dopiero zestawiając kilka sezonów, hodowca widzi, które z jego par regularnie dają dobrze punktowane ptaki. Ta informacja już istnieje w zeszytach, ale rozproszona między listami nagrodzonych, zeszytami lęgów i pamięcią.

Co to zmienia w AviarySoft

Każdy udział przypisuje się do pokazanego ptaka: wystawa, miasto, data, klasa, ocena i miejsce. Historia zostaje na jego karcie, a wyniki wracają w naturalny sposób do jego rodziców.

Rodzaje wystaw się konfiguruje, bo konkurs regionalny, mistrzostwa krajowe i mistrzostwa świata nie są porównywalne, a program nie ma narzucać hierarchii, która różni się między federacjami.