Uporządkować woliery

Utworzyć wolierę

Trzy drogi prowadzą do tego samego. Przycisk dodawania u góry strony Woliery, pływający przycisk na dole ekranu na telefonie, a na komputerze gest najprostszy: przeciągnij ptaka na puste miejsce planu, a woliera powstanie właśnie tam.

Każda woliera ma nazwę, jeden z dwunastu kolorów, rozmiar i położenie. Nic z tego nie jest ozdobą: to właśnie pozwoli Ci rozpoznać jednym rzutem oka tylny rząd albo budynek hodowlany.

Plan odwzorowuje Twoją instalację

Na komputerze woliery leżą na planie, po którym się przemieszczasz i który powiększasz. Najechanie na wolierę pokazuje podgląd jej mieszkańców: gatunki, rasy i płcie. Przycisk rozwinięcia otwiera szczegółową kartę z pełną listą ptaków i par.

Na telefonie ten plan zamienia się w listę. Te same czynności pozostają dostępne z menu, tyle że bez przeciągania.

Narzędzia planu

Cztery polecenia mieszkają u góry strony i przydają się zwłaszcza w dniu, w którym plan robi się gęsty.

Ułóż automatycznie porządkuje widoczne woliery w siatkę, alfabetycznie, każdą w rozmiarze dopasowanym do zawartości. To gest do wykonania po utworzeniu sześciu wolier w biegu, gdy ich rozmieszczenie przestaje cokolwiek znaczyć.

Widoczność ukrywa woliery, których nie chcesz widzieć, pojedynczo albo hurtem. Ukryte woliery pozostają dostępne na liście, nie są usuwane, a układanie automatyczne porządkuje tylko widoczne: oba polecenia uzupełniają się, gdy pracujesz nad wycinkiem hodowli.

Powiększenie i przesuwanie planu pozwalają objąć instalację większą niż ekran. Ustawienia regulują szczegóły wyświetlania, zwłaszcza informacje pojawiające się po najechaniu na ptaka.

Przypisanie pary przenosi całą parę

Lewy panel boczny wymienia ptaki i pary bez woliery. Możesz w nim szukać po imieniu albo obrączce, a potem przeciągnąć je na miejsce przeznaczenia.

Jedna zasada zasługuje na to, by poznać ją przed jej zaobserwowaniem: przypisanie pary do woliery przenosi tam wszystkie jej ptaki. To celowe, ptaki hodowlane mają zostać fizycznie razem, i zapobiega absurdalnej sytuacji zadeklarowanej pary, której samiec jest gdzie indziej.

Przeciąganie to nie jedyna droga

Nic nie zmusza do korzystania z planu. Formularz ptaka ma pole Woliera, formularz pary też, a przypisanie zrobione tam pojawia się na planie natychmiast. Przy tworzeniu bywa to nawet szybsze: ptak od razu trafia do swojej woliery, a nie do kolumny nieprzypisanych.

Jeden przypadek zachowuje się inaczej i jest to bezpośredni skutek powyższej zasady. Ptak wchodzący w skład pary nie ma własnej woliery. Jego formularz zastępuje wtedy listę rozwijaną kartą z nazwą pary i własnym wyborem: zmiana zrobiona tam przenosi całą parę. Jeśli ptak należy do kilku par, ostrzeżenie o tym mówi, bo ich woliery pozostają zsynchronizowane.

Opróżnić to nie usunąć

Przycisk „Opróżnij” przy wolierze odsyła jej mieszkańców do nieprzypisanych, nie ruszając ich kart. Usunięcie woliery robi to samo, zanim ona zniknie. W obu przypadkach żaden ptak i żadna para nigdy nie znika przez działanie wykonane na wolierze.

Ten porządek przyda się nie tylko do układania: ze strony Zdrowie wpis można przypisać całej wolierze, a to właściwa działka przy dezynfekcji albo leczeniu zbiorowym.