Utworzyć parę

Trzy tryby, trzy poziomy pewności

Para klasyczna łączy zidentyfikowanego samca i zidentyfikowaną samicę. Każde młode ma dwoje znanych rodziców, a przodków odtwarza się bez domysłów.

Grupa poligamiczna wiąże jednego samca z kilkoma samicami. Ojcostwo pozostaje pewne, macierzyństwo ustala się gniazdo po gnieździe.

Grupa złożona zbiera kilka samców i kilka samic. Wychodzące z niej młode to ptaki w pełni wartościowe, ale ich rodowód kończy się w tym miejscu, a drzewo pokaże „nie do prześledzenia”, a nie prawdopodobnego rodzica.

Tryb wybiera się na początku formularza, bo to on rozstrzyga, jak wskazuje się potem rodziców.

Wypełnić kartę

Po trybie przychodzą ptaki hodowlane, data utworzenia i status. Jednego z rodziców można zadeklarować jako nieznanego, pod warunkiem że przynajmniej jedno z dwojga zostanie podane.

Nazwa jest technicznie nieobowiązkowa: zostawiona pusta ułoży się sama z ptaków hodowlanych, na przykład „R001/25 & F003/25” albo „Grupa 2♂/3♀” dla grupy złożonej. Mimo to warto poświęcić chwilę na jej wybór. To po niej odnajdziesz parę w wyszukiwaniu i to ona decyduje o sortowaniu listy: nazwa, która coś Ci mówi, albo oddająca Twój własny system porządkowania, jest warta więcej niż ciąg obrączek do odcyfrowania.

Dwa nieobowiązkowe pola oddają na co dzień przysługę. Boks lęgowy zapisuje fizyczną klatkę, „Klatka A1”, „Boks 12”, co wiąże ekran z alejką. Kolor etykiety wybija się na karcie pary i na planie wolier; każdy nadaje mu sens, jaki chce, często sezon albo program kojarzeń.

Utworzyć ptaki bez wychodzenia z formularza

Ten przewodnik podaje kroki w kolejności najczytelniejszej: najpierw ptaki, potem kojarzenie. Nie jest to jedyna kolejność i często nie Twoja: rzadko wychodzi się od pełnego stada na ekranie, wychodzi się od pary, którą ma się przed oczami.

Wpisz więc numer obrączki ptaka hodowlanego w polu wyszukiwania. Jeśli żaden ptak nie nosi tej obrączki, pod komunikatem o braku wyników pojawi się wpis „Utwórz nowego ptaka”. Otwiera on formularz ptaka z wpisaną obrączką, płcią wynikającą z miejsca oraz gatunkiem i rasą przejętymi od drugiego ptaka hodowlanego, jeśli jest już wybrany. Przy zapisie ptak sam staje na swoim miejscu, a nazwa pary układa się na nowo.

Na telefonie ten sam wpis otwiera stronę tworzenia, a potem wraca do formularza pary, z zachowanym tym, co już wpisałeś.

Ta droga istnieje też w drugą stronę: formularz ptaka pozwala zadeklarować jego parę rodzicielską, co opisano w kroku „Zapisz swoje pierwsze ptaki”.

Para mamek

Para mamek wysiaduje i odchowuje jaja zniesione przez inną parę. Opcję włącza się w formularzu, wyłącznie dla par klasycznych. Przy tworzeniu lęgu w wysiadywaniu naturalnym wskażesz wtedy, że powierzasz go tej parze.

Rozróżnienie trzyma się od początku do końca: jaja pozostają przypisane swoim rodzicom biologicznym, a rzeczywisty odchów zapisuje się osobno. Rodowód idzie za genami, a nie za gniazdem.

Rozdzielić zamiast usuwać

Z końcem sezonu przenieś parę na status „Rozdzielona”. Wychodzi z liczników aktywnych i z list lęgowych, zachowując przy tym swoją historię i swoje lęgi.

Usunięcie natomiast kasuje powiązanie między ptakami hodowlanymi. Ptaki, lęgi i wpisy zdrowotne zostają, ale skojarzenie znika, a wraz z nim część tego, co tłumaczy Twoją hodowlę. Status „Rozdzielona” jest prawie zawsze właściwym gestem.

Po utworzeniu pary jej karta pokazuje potomków w miarę kolejnych wykluć, a strona Rodowód rozwija pełne drzewo. To także z tej karty deklaruje się lęgi, bez wchodzenia na stronę Lęgi: zobacz następny krok.