Zapisz swoje pierwsze ptaki

Wpis, pole po polu

Na stronie Ptaki przycisk dodawania otwiera formularz. Gatunek, rasa, płeć, numer obrączki, status i data urodzenia tworzą obowiązkowy fundament. Jeśli znasz tylko rok, przełącz pole daty na wpisanie samego roku, zamiast wymyślać dzień.

Płeć może pozostać nieznana. To zwykły przypadek po wykluciu, a karta zaproponuje później „Samiec” i „Samica” jako szybkie działanie, jednym kliknięciem, bez otwierania formularza na nowo.

Numer obrączki jest głównym identyfikatorem

Pole jest w pełni dowolne i tak ma być: każda federacja ma swój zapis. Wpisz numer dokładnie tak, jak jest wygrawerowany, czy przypomina „2345/26”, „BPC PR 503 105”, czy „ABS-KJ-24-042”.

Jedyna zasada to niepowtarzalność w obrębie gatunku wewnątrz Twojej hodowli. Przyzwyczaj się do stałego zapisu już od pierwszych wpisów: to on sprawi, że Twoje wyszukiwania i sortowania będą później wiarygodne.

Skąd pochodzi ptak

Źródło nabycia wybiera się na karcie: urodzenie w hodowli, zakup, darowizna, wypożyczenie albo wymiana. Zależnie od wyboru pojawiają się pola na cenę, sprzedawcę, adres albo opis wymiany.

To nie papierologia. Cena zakupu zasila koszt nabycia, który pojawi się w Twojej analizie finansowej, bez wpisywania czegokolwiek gdzie indziej.

Zadeklarować rodziców bez wychodzenia z karty

Niżej w formularzu sekcja rodowodu pyta, skąd ptak pochodzi: „Bez pary rodzicielskiej”, z ojcem i matką do wyboru, pojedynczo; albo para klasyczna, grupa poligamiczna, grupa złożona. Wybór nie jest błahy, rozstrzyga o pewności pochodzenia, a krok „Utworzyć parę” wraca do tego szczegółowo.

Gdy tylko wybierzesz jeden z trzech trybów, przełącznik proponuje utworzenie pary rodzicielskiej w tym samym miejscu. Podformularz przejmuje to, co najważniejsze z formularza par: ptaki hodowlane, nazwę, datę utworzenia, status, wolierę i boks lęgowy. A tak jak w formularzu pary, ptaka hodowlanego, którego jeszcze nie ma w hodowli, utworzysz z pola wyszukiwania, nie tracąc tego, co już wpisałeś.

To naturalna droga, gdy zapisujesz młodego urodzonego u siebie, a jego rodzice nie są jeszcze skojarzeni na ekranie. Nie musisz wychodzić z formularza ani wracać później, aby dopiąć ptaka do jego pary.

Przenosisz hodowlę już istniejącą

Wpisywanie sześćdziesięciu ptaków jeden po drugim nie jest wcale konieczne. Formularz dodawania zbiorczego określa najpierw wspólne wartości, gatunek, rasę, płeć, a potem pozwala dopracować każdy wiersz, zwykle obrączkę i imię. Każdy wiersz powiela się jednym przyciskiem, co oszczędza przepisywania całego rodzeństwa.

Zacznij od ptaków hodowlanych. To ich będziesz potrzebować już na etapie par, a resztę stada można wpisywać w kolejnych dniach.

Status liczy się bardziej, niż się wydaje

Dostarczamy siedem statusów i każdy ma dokładnie określony skutek.

Pięć ostatnich ma wspólną cechę: wyprowadzają ptaka z liczenia ptaków obecnych. Zostaje on w bazie, w historii i w rodowodzie, gdzie jego potomstwo istnieje dalej. Właśnie dlatego prawie zawsze lepiej zmienić status, niż usunąć kartę.

Przychód ze sprzedaży trafia natomiast sam do Twoich finansów: nie ma czego wpisywać gdzie indziej.

Twoje własne statusy są czytane jako „aktywny”

Możesz utworzyć dowolnie wiele statusów, z ich kolorem i ikoną: w kwarantannie, zarezerwowany, w rekonwalescencji, na sprzedaż, cokolwiek Twoja hodowla wymaga.

Jedną zasadę warto poznać przed ich utworzeniem. Aplikacja uznaje za nieobecne tylko pięć statusów: sprzedany, wypożyczony, oddany, padły i zagubiony. Każdy inny status, łącznie z nieaktywnym, tak samo jak te, które sam wymyślisz, traktujemy jako ptaka obecnego w hodowli. Ptak przeniesiony na „w kwarantannie” albo „zarezerwowany” nadal liczy się więc do Twojego stada, pojawia się na listach wyboru i wchodzi do Twoich statystyk.

To ani wada, ani ograniczenie, pod warunkiem że się o tym wie: własny status służy do opisania ptaka, którego wciąż masz, a nie do wyprowadzenia go z hodowli.

Etykietuj, zamiast mnożyć statusy

Ptak ma naraz tylko jeden status, a ten status działa w całym programie. Gdy chcesz jedynie coś odnotować, „na sprzedaż”, „mieć na oku”, „linia Marka”, użyj etykiety.

Ptak nosi ich nawet dwadzieścia, każdą w swoim kolorze. Pokazują się jako plakietka na karcie i w kartotece, można po nich filtrować listę, wchodzą do eksportów i do podziału stada. Na początku nie ma żadnej: własne tworzysz w Konfiguracji albo w locie z kartoteki ptaka, wpisując wybraną nazwę.

Usunięcie etykiety nie rusza żadnego ptaka, zostaje ona tylko zdjęta tym, które ją nosiły, a potwierdzenie mówi, ilu ich jest.

Działanie na wielu ptakach naraz

Przycisk „Zaznacz”, obok wyboru widoku, umieszcza pole wyboru przy każdym ptaku. Zaznacz te, które Cię interesują, albo weź wszystko, co przepuszcza filtr, a górny pasek zaproponuje zmianę ich statusu, nadanie lub zdjęcie etykiety, dodanie do ulubionych albo usunięcie.

Ten sam pasek proponuje „Dodaj do konkursu”: zaznaczone ptaki trafiają za jednym razem do wyników wystawy albo, jeśli to gołębie, lotu konkursowego. Krok „Przygotować wystawę lub lot konkursowy” opisuje to szczegółowo.

Trzy rzeczy warto wiedzieć. Zaznaczenie podąża za Tobą, jeśli po drodze przejdziesz z siatki do tabeli. Jedna operacja obejmuje najwyżej dwieście ptaków. A sprzedany, wypożyczony i oddany nie występują w zbiorczej zmianie statusu: wymagają nabywcy, ceny i daty osobnych dla każdego ptaka, które wpisuje się w formularzu.

W kartotece pojedynczego ptaka te same czynności są pod ręką: przyciski u góry zmieniają status i nadają etykietę bez otwierania formularza.

Usunięcie można cofnąć

Usunięcie ptaka, z jego karty, z menu albo z zaznaczenia, nie wymaga już potwierdzenia: ptak od razu trafia do kosza. W prawym górnym rogu ekranu pojawia się komunikat „… jest w koszu” z przyciskiem „Cofnij”. Jedno kliknięcie w ciągu dziesięciu sekund i ptak wraca na swoje miejsce, jakby nic się nie stało. Usunięcie wielu elementów naraz daje jeden komunikat z ich liczbą, a jego „Cofnij” przywraca wszystkie.

Ta siatka bezpieczeństwa najbardziej przydaje się przy pierwszych wpisach: karta utworzona dwa razy, źle odczytana obrączka, próba, żeby poznać formularz. Działa tak samo we wszystkich ośmiu modułach, ptaki, woliery, pary, lęgi, wpisy zdrowotne, wydatki, wystawy i loty konkursowe, a także dla zdjęcia na karcie.

Kosz przechowuje wszystko przez 30 dni

Gdy komunikat zniknie, nic jeszcze nie przepadło. Na komputerze kosz to czerwona ikona na dolnym pasku, obok dzwonka powiadomień, a szary licznik pokazuje, ile zawiera. Otwiera się jako panel po prawej stronie ekranu, od najnowszych: każdy wiersz mówi, co usunięto, kiedy i za ile dni usunięcie stanie się trwałe. Na telefonie kosz ma własną stronę, którą otwiera ikona w nagłówku, gdy tylko coś się w nim znajdzie.

„Przywróć” odkłada element na miejsce. Czerwona ikona obok usuwa go trwale, a „Opróżnij kosz” kasuje wszystko naraz: tych dwóch gestów nie da się cofnąć i tylko one proszą o potwierdzenie. Jeśli nic nie zrobisz, element zostanie usunięty trwale po 30 dniach.

To, co odchodzi razem z elementem, razem z nim wraca. Para zabiera ze sobą swoje lęgi, co widać w jej wierszu („z 1 lęgiem”), a wystawa swoje wyniki. A dopóki ptak jest w koszu, pozostaje członkiem swoich par i rodzicem swoich młodych, na których kartach pojawia się wyszarzony, „W koszu”, z własnym przyciskiem „Przywróć”.

Trwałe usunięcie z kolei zapowiada, co ze sobą zabiera: potwierdzenie podaje liczbę wyników wystaw lub lotów konkursowych, które znikną razem z elementem, młodych, które stracą rodzica, i wpisów zdrowotnych, które stracą swój cel. Para usunięta na dobre zostawia młodym rodziców, których pozwalała ustalić, a jej lęgi zostają, już bez pary. Ptak usunięty na trwałe pozostaje wymieniony, przekreślony, na kartach swojej rodziny.

Jedną konsekwencję warto znać od razu: jego obrączka pozostaje zarezerwowana. Nie możesz utworzyć innego ptaka tego samego gatunku z tym samym numerem, dopóki pierwszy jest w koszu. Przywróć go albo usuń trwale, żeby zwolnić obrączkę; aplikacja sama to zaproponuje, jeśli spróbujesz jej użyć ponownie.